Door Henk Ritmeester - 15-03-2010 08:02 - Topic: HR Advies
Volgens onderzoek van Kelly Services blijkt dat de recessie loyaler personeel oplevert. Meer dan een kwart van de ondervraagden (134.000 mensen uit 29 landen) heeft aangegeven dat de crisis hen loyaler heeft gemaakt ten opzichte van de huidige werkgever. Een uitkomst waarvoor ik geen 134.000 mensen nodig heb en nog erger…een uitkomst die niet ingaat op de vraag wat er met die loyaliteit gebeurt als de markt weer aantrekt. Het is heel jammer dat niet ook daarover vragen zijn gesteld.
Een beetje HRM’er maakt zich daar namelijk nu al zorgen over. Immers, de huidige crisis heeft er voor gezorgd dat mensen weliswaar zuiniger zijn geworden op hun baan (er is immers minder werkgelegenheid), diezelfde mensen hebben ook het nodige te verduren gehad; spanning over het voortbestaan van de werkzaamheden, meer werkdruk omdat er efficiënter gewerkt moet worden, geen of weinig loonstijging omdat de resultaten dat niet toelaten, geen of weinig ontwikkeling omdat de gelden voor opleiding en training zijn bevroren en zo kunnen we nog wel even doorgaan.
In de goede gevallen hebben de werknemers niet alleen begrip gehad voor dergelijke maatregelen maar ze zelfs ondersteund. De boog kan echter niet altijd gespannen staan. Als de crisis straks ophoudt hebben medewerkers al gauw twee jaar in een dergelijke situatie doorgebracht. Tegen de tijd dat er weer adem kan worden gehaald zullen mensen weer ‘de kriebels’ krijgen en wat meer aan zichzelf gaan denken, ook een frisse start voor zichzelf willen maken. Reken maar dat heel wat van die mensen onder ‘een frisse start’ dan tegelijk denkt aan een andere, nieuwe werkomgeving met achterlating van de historie. En dus zullen gaan solliciteren.
Dat loyaliteitsgevoel wat Kelly hier kortzichtig optimistisch beschrijft? Dat klopt! Ik hoor het de mensen al denken; ‘Ik ben bij dit bedrijf gebleven in moeilijke tijden en ook dankzij mij zijn ze er goed door heen gekomen. Nu ben ik zelf aan de beurt en dat kan ook…want het gaat weer goed met mijn organisatie. Dus zullen ze het nu verder wel zonder mij redden’
Affijn, het maakt mij dus vooral benieuwd naar collega’s die reeds nu energie steken in de uitdaging van straks; Hoe houden we onze medewerkers verbonden en geboeid? Te meer daar er op de langere termijn een Talentcrash dreigt…
