De campagne van SIRE, ‘aardige mensen’ vond ik een treffende weergave van de wijze waarop we steeds minder gewend zijn aan voorkomend gedrag. Voor mezelf sprekend, ik vond het filmpje confronterend herkenbaar. Als je al eens aardig doet tegen mensen die je niet kent krijg je namelijk zó vaak een verbaasde reactie dat je geneigd bent er mee op te houden. En omgekeerd geldt eerlijkheidshalve hetzelfde; als mensen die ik helemaal niet ken aardig tegen me doen vraag ik me om te beginnen af of een ander soms mijn zakken staat te rollen en als ik dat heb ‘veilig gesteld’ vraag ik me af wat ze van me nodig hebben; willen ze me wat verkopen of moet ik soms meewerken aan een irritante enquête?
Op het werk zijn parallellen te trekken, zij het wat minder opvallend en wat meer ‘sluipend’. In steeds meer organisaties krijg ik de vraag hoe je medewerkers weer zover krijgt dat ze elke ochtend even ‘goede morgen’ of ‘fijne avond’ komen zeggen tegen de collega’s één of twee deuren verder. Met als achterliggende reden dat er steeds meer collega’s klagen dat niemand meer interesse lijkt te tonen in wat ze in hun weekend of de afgelopen avond hebben gedaan. Mijn wedervraag is steevast hoeveel men met diezelfde collega’s mailt. En grappig genoeg ligt daar vaak een verband. Want hoe bizar het tien jaar geleden ook klonk, vandaag de dag is het steeds normaler dat je je collega, twee deuren verder, even een mailtje stuurt in plaats van er naar binnen loopt. Om allerlei goede redenen; je kan diens antwoord dan nog eens nalezen, je kunt er later nog eens op terugvallen of je hebt gelijk die bevestiging waar je zo op zat te wachten. Met als neveneffect dat ‘vertrouwen op je blauwe ogen’ of ‘als jij het zegt, dan kan ik daarvan op aan’ steeds meer is verworden tot ‘pas als je het me schrijft slash mailt kan ik daar van uitgaan’.
HRM’ers, een volkje bij uitstek dat graag zaken vastlegt en archiveert in de dossiers, zouden hierin het goede voorbeeld kunnen geven. Door het ouderwetse ‘even op de prullebak zitten’ op de diverse afdelingen weer op te nemen in de functie-eisen. En bij te stellen vragen of te geven antwoorden niet meer te mailen of te bellen…maar even naar de collega in kwestie toe te lopen. Face to face. Bevestigen per mail kan daarna alsnog…toch?
