Door Henk Ritmeester - 23-06-2009 13:02 - Topic: HR Management
Pauline van der Meer Mohr, HR beleidsverantwoordelijke bij ABN Amro ten tijde van de overname door het bankentrio Fortis, Santander en Royal Bank of Scotland is bereid een open dialoog aan te gaan ‘over hoe het anders had gekund en gemoeten bij ABN AMRO, en de dilemma’s waar je je als topmanager in HR voor gesteld ziet’.
Dit schrijft zij afgelopen zondag in een reactie op Personeelslog. Dit blog publiceerde op 26 april een artikel onder de kop ‘Weinig reflectie bij oud HR – manager ABN Amro’. In dit artikel spreekt Personeelslog teleurstelling uit over de inhoud van een interview dat Pauline van der Meer Mohr gaf aan het NRC.
Vanzelfsprekend is Van Der Meer Mohr door haar rol in een zeer in de spotlights staande periode van ABN Amro een interessante bron om te raadplegen, nog eens versterkt door het grif gelezen boek De Prooi waarin zij met naam en toenaam genoemd wordt. Dat blijkt ook wel uit het feit dat de Volkskrant en het NRC inmiddels een groot interview met haar publiceerden. In deze interviews toont zij zich bereid om zichzelf en haar vakdiscipline kritisch onder de loup te nemen en schuwt ze het ook niet om de hand in eigen boezem te steken. Maar in de ‘Hollandsche’ cultuur wordt je hoofd er afgemaaid als je deze boven het maaiveld durft uit te steken en al helemaal als je je hoofd omhoog steekt terwijl je onderdeel bent van ‘de verliezende partij’. En vragen we niet dóór maar concluderen we vooral snel richting onze al vooringenomen overtuigingen.
Jammer! Want op deze manier missen we de mogelijkheid om hier werkelijk wat van te leren. Het is immers érg gemakkelijk om achteraf vast te stellen wat er is misgegaan en hoe een HR-collega hier had moeten acteren…maar was het ook zo gemakkelijk met de kennis en de (machts-) verhoudingen van toen? Vervolgens is dan natuurlijk de vraag interessant hoe men anders had kunnen acteren in de verhoudingen van toen met de kennis van nu. Want laten we wel wezen, de vervolg vraag is of wij, als beste stuurlui aan wal, het zo veel beter hadden gedaan of hadden kunnen doen. En al even interessant is wat wij van de ‘lessons learned’ kunnen gebruiken in onze eigen praktijk.
Het is erg dapper dat zij, na de nodige negatieve publiciteit er opnieuw voor durft te kiezen om een open dialoog aan te willen gaan. Ik hoop van harte dat deze dialoog ook werkelijk plaats gaat vinden. Niet ‘ter verantwoording roepend’ maar kritisch en opbouwend.
