Door Annemieke de Man - 15-04-2010 23:14 - Topic: HR Management
Het Nieuwe Werken (HNW) is hot. Het aantal websites, weblogs, boeken, video’s en artikelen dat aan dit thema gewijd wordt is overweldigend. Iedereen die zichzelf toestaat eens een middag te grasduinen in al deze informatie, zal wellicht net als ik heen en weer geslingerd worden tussen euforie en teleurstelling.
Euforie omdat HNW de belofte in zich heeft een revolutie in werkend Nederland te bewerkstelligen. En zeg nou zelf: wie wil later nou niet aan generatie Z kunnen vertellen daarbij geweest te zijn?
Teleurstelling omdat het HNW in kern niet meer behelst dan – met behulp van informatietechnologie – flexibel werken (lees: tijd- en plaatsonafhankelijk).
In die mentale spagaat reisde ik 13 april af naar Conclusion in Utrecht om de boekpresentatie van Werken Nieuwe Stijl, geschreven door Bas van den Haterd bij te wonen.
Na een openingswoord van Kees Froeling van Conclusion, was het woord aan Jascha Dix, strateeg bij KPN. Rekening houdend met de spanningsboog van de aanwezigen (HNW eendrachtig?) presenteerde hij zijn verhaal over de introductie van HNW bij KPN achterstevoren; beginnend met de eindconclusie. Ongetwijfeld was het niet de bedoeling, maar na een half uur luisteren bleef slechts de conclusie hangen dat KPN de overstap naar HNW voornamelijk inzet om kosten te reduceren.
Hierna werden alle – ruim 120 aanwezigen – in groepjes uiteen gezonden om adviezen te formuleren voor KPN t.a.v. HNW. In mijn groep ontspon zich een levendige discussie over wat de verbindende factor is voor organisaties die overgestapt zijn op HNW en over de vraag wat er gebeurt met de cultuur in HNW. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het advies aan KPN minder scherp was dan de inspirerende discussie.
Plenair mocht iedereen middels sms-voting zijn of haar stem uitbrengen op het beste advies. Terwijl de stemmen geteld werden, nam Bas van den Haterd het woord om de zaal in vogelvlucht mee te nemen door zijn boek. Hij deed dat op een duidelijke en overtuigende wijze. De meest in het oog springende conclusies waren wat mij betreft:
* Techniek kan niets extra’s bewerkstelligen in de mindset van medewerkers bij de overstap naar HNW, maar wel heel veel schade aanrichten als het niet functioneert zoals bedoeld is.
* Een cultuuromslag is het allerbelangrijkste in HNW: van wantrouwen naar vertrouwen
* Er zijn verschillende redenen waarom bedrijven de overstap gemaakt hebben naar HNW. Het succesvolst waren de bedrijven die dat deden vanuit de een mens/maatschappijvisie.
* De implementatie van HNW verliep het makkelijkst bij die bedrijven waar HRM de leiding over het project had en waar investeringsbereidheid in de juiste veranderingen hoog was.
De officiële overhandiging van het boek ‘Werken nieuwe stijl’ aan Kees Froeling werd gevolgd door de bekendmaking van het tot best uitgekozen advies. Dat luidde: “Stop met HNW en vraag je medewerkers wat ze willen.” Profetisch of door enthousiaste voters gemanipuleerd?
De vraag die overblijft is wat HNW nu is: een uitermate goede Beaujolais Primeur of gewoon oude wijn in nieuwe zakken. Ik houd het voorlopig op het laatste.
Ik wil dat in mijn volgende artikel over dit onderwerp graag onderbouwen met een praktijkvoorbeeld uit de glastuinbouw. Dit zal ik 19 april publiceren.
Deel 2 uit deze serie.
Annemieke de Man is professioneel tekstschrijver. Naast het begaafd weergeven van interviews in de vorm van themareeksen op onder meer dit weblog schrijft zij in opdracht (auto-)biografieën en bedrijfsportretten. Daarnaast schrijft zij met enige regelmaat opinieartikelen waar wij haar met genoegen het podium voor bieden.
