Door Henk Ritmeester - 04-10-2009 20:53 - Topic: LinkedIn Board Room
Opinie artikel - Zonder quota komt het niet goed met de aanwezigheid van vrouwen in topfuncties. Afgelopen dinsdag werd daarom het Quota Manifest aangeboden aan de leden van het Kabinet, de Eerste en Tweede Kamer en de SER. Dit manifest, een initiatief van Woman Capital, is ondertekend door meer dan tweehonderd topvrouwen. Het pleit voor een wettelijk verplicht quota van 40% vrouwen in commissariaats- en toezichtsfuncties. Het manifest stelt daarbij dat dit quota nu echt noodzakelijk is nadat in de afgelopen jaren, ondanks allerlei afspraken, codes en toezeggingen, het aantal vrouwen in dergelijke topposities nog altijd niet boven de 6% uitkomt.
De initiatiefnemers weten de pers in elk geval goed te bespelen! Googelen op ‘quota manifest’ levert maar liefst 59 nieuwsresultaten op, naast een aantal andere hits. De meeste media hebben het manifest klakkeloos overgenomen en voegen er in hun artikel weinig aan toe. Alleen NRC.nl – Opinie laat een duidelijk andere toon horen bij monde van Barbara Baarsma (prof., dr., directeur SEO Onderzoek). Onder de kop Quotum voor topvrouwen is volstrekt onnodig trekt deze vrouw stevig van leer:
Een wettelijk quotum voor vrouwen aan de top is paternalisme ten top en levert geen topvrouwen. Nederlandse vrouwen werken in deeltijd. (…) Uit de Emancipatiemonitor 2008 blijkt dat er tussen voltijds werkende Nederlandse mannen en vrouwen nauwelijks verschillen zijn als het gaat om het aandeel in leidinggevende functies. De Nederlandse top is met andere woorden een prima afspiegeling van de deelname in voltijdsbanen. (…)Als vrouwen niet voltijds willen werken, is dat hun eigen individuele keuze. Het is pas problematisch als ze wel voltijds zouden willen werken, maar er een barrière is – het ‘glazen plafond’ – die hen daarvan weerhoudt. (…) Bedrijven die diversiteit als speerpunt hebben zouden op flexibiliteit van werktijden moeten inzetten, niet op een quotum voor de top.
Wat mij betreft is de timing van de manifest schrijvers in elk geval prima. Het nederlandse publiek is door de financieel economische crisis al langere tijd op z’n zachtst gezegd kritisch op de zogenoemde zakkenvullende topbestuurders waarbij dan met name diegenen bedoeld worden die zichzelf ook bonussen blijven toekennen terwijl het met de resultaten van het bedrijf slecht gaat. En (gevoed door de media) duikt in praatprogramma’s regelmatig de vraag op of de crisis ook zo hard zou hebben toegeslagen als er meer vrouwen aan het roer hadden gestaan in het bedrijfsleven. Vrouwen zouden immers voorzichtiger zijn; meer gaan voor duurzaamheid en minder voor de risico’s. En dat risico’s nemen (door mannen wel te verstaan) is nu precies wat ons allen in de crisis heeft gebracht, is dan het credo.
Ben ik een voorstander van vrouwen aan de top? Jazeker! Dus hoop ik dat zittende leden in toporganen zich werkelijk hard zullen maken voor het aannemen van competente vrouwen. En van een beetje hulp om dat punt te bereiken ben ik ook niet vies. Zo ben ik er groot voorstander van dat een al eerder gedane suggestie, alle topfuncties verplicht middels advertenties kenbaar maken in de landelijke dagbladen, ter harte wordt genomen.
Maar ik ben bepaald wél vies verplichte quota en nog meer als daarbij verwezen wordt naar het zogenaamde succesvolle Noorwegen, Zweden of het ‘Scandinavische model’ wat wat mij betreft vooral het Schandalige model mag heten. Het mag dan een democratisch gekozen model zijn, het is wél een model dat de vrije keuze om al dan niet te willen werken volledig ondermijnt. Door te kiezen voor een sociaal stelsel met als resultante een dusdanige belastingdruk dat beide partners van een huishouden wel móeten werken om het financieel nog een beetje leuk te maken. En die vrije keuze, daar ben ik een nog veel groter voorstander van, ook in een democratie. Regels mogen nooit zo ver gaan dat een minderheid zijn eigen keuzes niet meer kan maken.
Marike Stellinga, journalist Elsevier, zet in haar nieuwe boek een paar stellingen neer die op zijn zachtst gezegd botsen met de stellingen uit het manifest. Stellingen die ze in een uitzending van Pauw en Witteman wat mij betreft overtuigend wist neer te zetten;
"Deze onzin over vrouwen ga ik ontkrachten:
- feministen hebben het beste voor met vrouwen
- werkende moeders hebben het zwaarder dan werkende vaders (...)
- vrouwen verdienen ten onrechte minder dan mannen (...)
- vrouwen willen even graag carrière maken als mannen.
En ten slotte:
- het glazen plafond bestaat
Laat me niet lachen."
En verder stelt ze: de moderne werkende moeder leidt een gelukkig luxebestaan, vrouwen gaan écht niet meer werken als de kinderopvang beter en goedkoper wordt en vrouwen hebben ook niet dezelfde carrièrewensen als mannen. Conclusie: vrouwen hebben minder ambitie dan mannen en het glazen plafond is onzin.
Mijn conclusie: Ik ben bepaald vies van quota omdat het per direct de mannen ontslaat van hun verantwoordelijkheid; ‘we moesten vrouwen aanstellen dus hebben we dat gedaan. En ja, er waren er een paar niet competent maar regel is regel hee (…)’. Ik ben nu juist zo’n fan van én het nemen van verantwoordelijkheid én van succesvolle vrouwen op basis van hun competenties. Mijn zorg dat quota verantwoordelijkheid nemen de nek omdraait is net wat groter dan mijn zorg dat het zonder quota nog lang duurt voordat er meer vrouwen aan de top staan. Mijn zorg is tevens dat quota een eerste stap zijn in de richting waarin het niet meer mogelijk is om te kiézen voor werk in plaats van er toe gedwongen te worden door alle wet- en regelgeving en toegenomen belastingdruk…zoals in het Noorse / Zweedse / Scandinavische model. We betalen vandaag de dag al meer dan genoeg belasting J! Dus ben ik er vooral voor dat de mannen zélf nog hun best gaan doen, zich wérkelijk gaan realiseren dat diversiteit beter is dan enkel masculiniteit (dus ook beter voor hun eigen carrière), hun afspraken middels codes en toezeggingen nu ook gaan nakomen en de vrouwen volharden in het realiseren van hun wensen.
Stem op de Poll: http://polls.linkedin.com/p/59789/ysfhr
Gerelateerd artikel: Women on top!
