Door Annemieke de Man - 25-06-2010 20:48 - Topic: Weblog HR Professionals
Persoonlijk leiderschap kwispelt
Remco Claassen haakt in op het door Weeda genoemde androgyne leiderschap. Volgens hem bestaat er geen enkel verschil tussen het leiden van jezelf en het leiden van een grote organisatie. Het gaat erom dat je weet wat waarom moet gebeuren. Leiderschap vraagt om richtingsgevoel (mission statement) en lef daarnaar te handelen. Toch heeft Claassen met grote verbazing geconcludeerd dat er nauwelijks onderwezen wordt in persoonlijk leiderschap. “Niemand heeft op school ‘ikkelogie’ gehad.”
Op 17 juni vond in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam het seminar Grrrl Power plaats. Hieronder volgt deel 2 van het verslag dit seminar. In deel 1 deden we reeds verslag onder de titel Grrrl Power - over macho's en de dingen die voorbij gaan.
Vreemd vindt Claassen, want als je jezelf niet kan leiden, is het erg moeilijk om ook anderen bij de hand te nemen. Persoonlijk leiderschap begint bij het uitvoeren van wat Claassen een kwispeldiagnose noemt. “Kijk eens een tijdje bij jezelf naar binnen, voel waar je energie van krijgt en probeer taal te maken van die kwispels.” Vanuit deze individuele kwispels kan iedereen een eigen mission statement schrijven. Voeg daar haalbare persoonlijke doelen aan toe (gedragsregels) en het recept om het eigen, authentieke levenspad te volgen is klaar.
Om ons te laten ervaren hoe dat gaat, leidt Claassen ons in een pressure cooker van 10 minuten - met bijpassende achtergrondmuziek en indringende vragen– naar onze vijf belangrijkste individuele kwispels. Et voilà, daar ligt de basis voor ons eigen, unieke mission statement!
Laat je niet fompen
Als je geen plan hebt voor je eigen leven, word je ingezet in andermans plannen. Dat is de tragiek van de stuurlozen. Claassen maakt in dit verband een plastische vergelijking met de buizenpost die vroeger in warenhuizen bij de kassa gebruikt werd om af te rekenen. “Als je even niet oplet, ‘fompt’ een of andere hoge baas zo een opdracht in je achterste.”
Claassen waarschuwt de leidinggevenden onder ons dat de meeste medewerkers zich niet langer zo maar laten ‘fompen’. “Topdown delegeren werkt allang niet meer. Mensen willen en kunnen wel veranderen, maar willen niet veranderd worden. Als leider moet je weten wat waarom moet gebeuren en wat het belang is voor medewerkers om daarin mee te gaan. Dat vereist niet alleen IQ, maar ook EQ en een grote mate van persoonlijk leiderschap.” En daarmee was de cirkel rond.
Evaluatie
Nog nagrinnikend om het ‘fompen’ sluit ik me na Claassens optreden bij een aantal dames aan. “Ik heb zelden zo gelachen” vertrouwt een van hen mij toe. “Qua inhoud heeft het mij niets nieuws gebracht, het is allemaal waar en al bekend. Maar het is wel mooi om het op zo’n energieke manier nog eens aangereikt te krijgen.” Op mijn vraag of lachtranen en een energieboost haar € 995,= (prijs seminar) waard zijn, antwoordt ze wat ontwijkend: “Mijn werkgever betaalt toch.”
Als ik me kort daarna met een mooie goody bag – inhoud: een appeltje voor de dorst en de boeken van Iteke Weeda en Remco Claassen - naar de uitgang begeef, stel ik mezelf dezelfde vraag. Ook ik ben geïnspireerd, heb me suf gelachen en stap met veel energie de straat weer op. De eerlijkheid gebiedt me echter wel te zeggen dat ik – als ik dit seminar zelf had moeten betalen - me financieel, gezien de hóógte van de entreeprijs, toch wel een beetje ‘gefompt’ gevoeld had.
