Op LinkedIn is een leuke discussie gestart over de mate waarin webcamsollicitaties de toekomst zouden kunnen hebben. De initiator van de discussie, Steven Duinhouwer van Commercieel Nederland, stelt dat webcamsolliciteren een toekomst heeft. Zijn motivatie; Er kan sneller en efficiënter contact worden gelegd, CV’s die anders afgewezen zouden zijn kunnen nu middels een webcamgesprek van 10 minuten meegenomen kunnen worden in de selectie. En niet in de laatste plaats; beide partijen varen qua tijd wél bij een webcaminterview; er hoeft geen vrij voor te worden genomen, het neemt 10 tot 20 minuten in beslag in plaats van een uur (al kan je dat uur altijd volmaken als het gezellig of zinvol is) en de sollicitant bespaart zich reistijd en reiskosten.
De voorstanders
Soms aarzelende voorstanders zien het als het begin van de opmars van de nieuwe technieken die er in de toekomst alleen maar méér voor gaan zorgen dat mensen onderling online contact hebben in plaats van het traditionele face to face contact. Wel nuanceert men de mate waarin een webcamsollicitatie een gewoon sollicitatiegesprek kan vervangen; het is vooral een handige tool om de voorselectie te verbeteren en de kwaliteit en de kans van slagen van de face to face gesprekken te vergroten. En een duidelijke voorstander verwijst vervolgens naar een site waarop te lezen valt dat inmiddels 3D-presentaties mogelijk zijn waarbij mensen, in levensgroot 3D-beeld, te zien zijn en ook de nonverbale communicatie volledig overkomt. En onderstreept daarmee zijn verwachting dat we met elkaar vooral zullen moeten wennen aan de nieuwe technieken omdat deze onvermijdelijk een belangrijk deel van face to face contacten zullen overnemen.
De tegenstanders
Tegenstanders zijn minstens net zo duidelijk en komen met de te verwachten en ook reëele argumenten; webcam solliciteren heeft geen enkele toegevoegde waarde ter vervanging van een volwaardig sollicitatiegesprek; daarvoor mis je volgens de deelnemers aan de discussie immers een schat aan non-verbale communicatie en vooral ook de subtiele reacties van de sollicitant. Voor het voortraject stelt iemand nog liever de telefoon te pakken dan de webcam; met de telefoon focus je volledig op luisteren en wordt je niet afgeleid door weinig overbrengende beeld. En een ander vraagt zich af of het niet onbeleefd en ongeïnteresseerd is ten opzichte van een kandidaat. Want efficientie mag dan een mooi ding zijn, hoe serieus neem je een kandidaat met een 10 minuten webcamgesprek en kan de kandidaat zelf dan wel voldoende indruk van de potentiële werkgever opdoen?
Wie heeft er al ervaring met webcam sollicitaties?
Door de discussie heen stelt iedereen in elk geval de vraag; wie heeft er al ervaring mee en zou die ervaringen willen delen?
Opinie
Zelf valt me op dat de discussie duidelijk is opgestart door iemand met ervaring aan de commerciële kant van recruiting maar met een gebrek aan kennis van de kant van de HR / selectietafel. De mate waarin een webcamgesprek kan bijdragen is namelijk niet eenduidig vast te stellen maar situationeel gebonden. In internationale settings is het voeren van sollicitatiegesprekken middels online conferencing al lang een goed gebruik. Daar weegt het gebrek aan persoonlijk contact in de eerste kennismakingsgesprekken namelijk ruimschoots op tegen de kosten van elkaar face to face ontmoeten. Beide partijen begrijpen dat ook; een Spaans bedrijf dat graag een Nederlandse sollicitant face to face zou willen spreken neemt kostentechnisch een behoolijk risico zonder voorselectie middels online contact.
Voor sollicitatiegesprekken binnen Nederland is het weer een heel ander verhaal; Daar is de investering in te voeren gesprekken voor werkgevers vele malen kleiner en is het weer interessant om te kijken naar het afbreukrisico; de meeste HRM’ers weten in elk geval dat een foutieve aanname veel geld kost; kosten van W&S, inwerken, kosten en afbreukrisico voor de periode dat de vacature niet kwalitatief is ingevuld en ga zo maar door. In dergelijke situaties zal men dus logischerwijs waar mogelijk de voorkeur geven aan persoonlijke gesprekken met meerdere kandidaten. Webcamgesprekken voegen mijns inziens dan niet zoveel toe qua tijdsbesparing bij incidenteel voorkomende vacatures. Moeten er echter meerdere, identieke vacatures worden ingevuld, dan zou het echter weer een waardevolle toevoeging kunnen zijn aan de vóórselectie.
Voor recruitmentorganisaties, met name degene die zich richten op specifieke functiegroepen, kan ik me de toegevoegde waarde wel degelijk voorstellen, aan beide zijden; Het biedt bureau’s de mogelijkheid alvast even kennis te maken met kandidaten waarvoor op basis van het CV niet direct een job opportunity beschikbaar is en het bespaart de kandidaat een forse tijdsinvestering qua kennismaking tot aan het moment dat er wel een mogelijk interessante baan is; de kennismaking kan dan alsnog plaats vinden.
Dat Commercieel Nederland (CN) webcam solliciteren introduceert vind ik creatief. Dit als dienst aanbieden vind ik vooral synoniem voor het inspelen op het gebrek aan digitale kennis bij de doelgroep waarop ze mikt. Want met mogelijkheden als Skype etc. (waar ook groepsgesprekken in te regelen zijn) is een betaalde service voor webcamsolliciteren bepaald onzin. Het zou CN dan ook sieren als ze hier vooral een informatieve rol ter hand namen in plaats van te willen verdienen aan onkunde van hun klantgroep. Naast die informatieve rol vervolgens de eigen dienst aanbieden als surplús voor diegenen die graag geserviced worden is natuurlijk wél prima.
