Door Henk Ritmeester - 28-02-2010 23:29 - Topic: Werving & Selectie
Tijdens een brainstorm over de toekomstmogelijkheden rondom ZZP’ers kwam het onderwerp competentiemanagement ter sprake. En om die reden twitterde ik de volgende tekst; #ZZP'ers en #competentiemanagement; zitten die op elkaar te wachten? De # voor de woorden, zogenaamde hashtags, zorgen er voor dat dergelijke berichtjes gevonden worden op twitter als ze als zoekwoord worden opgegeven. De reacties waren ronduit negatief:
1. Comp. mgt & ZZP: Het voelt als een beheerssysteem op vrijheid, bevlogenheid en ondernemerschap plakken.
2. NEEEE #ZZP #competentiemanagement. Wat mij betreft voegt dit niks toe, ik geloof eerder in drijfveren en rollen die bij je passen
3. Zit er iemand op competentiemanagement te wachten?
Waarom niet?
Duidelijk reacties die ingegeven worden door de ervaringen met compententiemangement zoals dat tot op heden in het bedrijfsleven wordt toegepast. En begrijp me niet verkeerd, van dát competentiemanagement moet ik ook weinig hebben.
Het was bij de invoering, jaren negentig vorige eeuw, wat mij betreft al vooral ‘oude wijn in nieuwe zakken’ oftewel, een andere manier om aloude belangrijke principes in te voeren. Zoals geobjectiveerd selecteren op competenties in plaats van op basis van een zogenaamd ‘feel good gesprek’ met de juiste antwoorden. Of het voeren van functionerings- en beoordelingsgesprekken, alweer op basis van objectieven in plaats van op de meest recente actie die je leidinggevende had onthouden en die daarom een dominante rol speelde in je beoordelingsgesprek.
Maar laten we wel wezen, alleen daar waar men werkelijk wil verbeteren slaagde competentiemanagement. In veel andere gevallen werd het een nieuw excuus om wel heel belangrijk te dóen rondom het thema personeel en dat ook te illustreren middels de hoeveelheid geld en energie die werd gestoken in competentiemanagement maar het niet werkelijk belangrijk te maken. Nog los van de schade die in organisaties die werd toegebracht door het nieuwe competentiewoordenboek dat koste wat kost moest worden ingevoerd. Nodig om ervoor te zorgen dat iedereen bij dezelfde woorden ook dezelfde beleving had (en terecht). Maar enorm schadelijk omdat daarmee veel aloude bedrijfswoordenboeken met een stevig cultuurelement verdwenen. Of bleven voortbestaan waardoor het competentiewoordenboek zelf verwerd tot een als last ervaren protocol. En natuurlijk had je dan nog de schade die werd aangericht doordat alle energie ging zitten in de juiste processen en procedures van competentiemanagement…in plaats van te focussen op het oorspronkelijke doel. Dus ja…ik snap die negatieve reacties op mijn twitterberichtje…
Waarom wel?
De financieel economische situatie zorgt er ontegenzeggelijk voor dat ook ZZP’ers meer hun best moeten doen voor het vinden van opdrachten. En ze op die opdrachten meer concurrentie ervaren van collega’s die ook naar de opdracht dingen. Bovendien komen er veel ZZP’ers bij, niet in de laatste plaats omdat veel mensen die zonder werk zijn komen te zitten het nu als zelfstandige proberen. Wat dan belangrijk wordt is dat je je aantoonbaar kan onderscheiden op basis van je expertise. Natuurlijk is één van de eerste dingen die ik dan roep dat ‘personal branding’ en social media daar heel behulpzaam bij kunnen zijn. Een competentieprofiel, liefst met 360⁰ feedback van collega’s of opdrachtgevers, zou naar mijn smaak voor ZZP’ers een pracht van een instrument zijn om jezelf verder te kunnen onderscheiden, juist ook in social media door het er in op te nemen. Kortom; geen competentiemanagement op initiatief van de werkgever of opdrachtgever maar op initiatief van de werknemer / ZZP’er.
Vandaar het twitterberichtje…ben benieuwd hoe jullie reacties nu zijn…
